Faillissementen: inzicht in het domino-effect van COVID 19

In wezen is het domino-effect een kettingreactie van faillissementen. Een reactie die begint als een insolvente onderneming niet meer in staat is haar verplichtingen tegenover haar handelspartners na te komen. Bijvoorbeeld als een bedrijf eenvoudigweg onvoldoende geld binnenkrijgt om aan zijn betalingsverplichtingen te voldoen en zijn leveranciers met openstaande facturen laat zitten.

Zulke insolventieproblemen ondermijnen de hele toeleveringsketen en vergroten de kans op een domino-effect. Als bedrijven niet meer aan hun verplichtingen kunnen voldoen, kan dat gevolgen hebben voor de diverse handelsketens: tussen bedrijven, sectoren en landen. Uiteindelijk zal dit leiden tot steeds meer betalingsverzuim en faillissementen.

Het is duidelijk dat door de massale overheidssteun de financiële situatie van veel bedrijven min of meer gelijk is gebleven. Dit heeft in 2020 wereldwijd geleid tot een ongekende, kunstmatige daling van het aantal faillissementen. Wanneer en in hoeverre deze staatssteun zal worden afgebouwd, is nog onzeker en hangt af van het verloop van de pandemie. Toch zullen we op een gegeven moment stapsgewijs terugkeren naar een normaal aantal faillissementen, verdeeld over twee groepen: bedrijven die voor de crisis al niet meer levensvatbaar waren maar door de noodsteun op de been werden gehouden, en bedrijven die hard door de crisis zijn geraakt en hoge schulden hebben opgebouwd of onvoldoende kapitaal over hebben.

Onder normale omstandigheden is een breed scala aan factoren van invloed op de ernst, het aandeel en het niveau van het risico dat de toeleveringsketen loopt door het domino-effect van faillissementen.

1. Zo kan bij voldoende marktliquiditeit en krediettoegang het effect minder uitgesproken zijn.
   
2. Een andere factor is de mate waarin bedrijven en sectoren afhankelijk zijn van een bepaalde organisatie voordat deze omvalt. Bij een grote mate van afhankelijkheid – de bekende concentratie van verkoop of aanbod – is het insolventierisico hoger en kunnen de gevolgen zeer ernstig zijn.
   
3. Een derde factor is het verrassingseffect. Als u al aanvoelt dat een van uw handelspartners in moeilijkheden dreigt te komen, kunt u voorzorgsmaatregelen nemen en verliezen soms al vooraf voorkomen. Maar als de problemen zich snel of op grote schaal ontwikkelen, binnen een lange toeleveringsketen of in een keten met veel lange betalingstermijnen, neemt de kans op een domino-effect van faillissementen toe.
   

Dankzij de ongekende liquiditeit op de wereldwijde markten bevinden veel bedrijven zich op dit moment in een unieke positie. De zogeheten C-suites zouden deze bijzondere kans moeten aangrijpen en met vooruitziende blik het risico van hun toeleveringsketen beperken voordat de overheidssteun, die nog steeds afhankelijk is van de onzekere omstandigheden rond de pandemie, wordt ingetrokken.

Veel bedrijven hebben de kennis hiervoor echter niet in huis. Toch kunnen ook deze bedrijven zich beschermen tegen buiten hun macht liggende insolventierisico’s van klanten en leveranciers, bijvoorbeeld met een kredietverzekering.

Een kredietverzekering biedt niet alleen compensatie bij betalingsachterstanden en onbetaalde facturen, maar helpt u deze dubieuze vorderingen ook te vermijden – iets wat nog veel belangrijker is. Kredietverzekeraars als Euler Hermes investeren veel tijd en middelen in het in kaart brengen van het wereldwijde handelskredietlandschap, het bepalen van de risiconiveaus van bedrijven en het adviseren van hun klanten over de veiligste manier van zakendoen.

‘Ken uw klanten’ is een veelgehoord motto binnen het bedrijfsleven, en ook in 2021 blijft dit een verstandig advies. Hoe gedetailleerder uw inzicht in de levensvatbaarheid en solvabiliteit van uw klanten, hoe beter u kunt anticiperen op een mogelijk domino-effect.